Γενικώς και στοχευμένα

Ο χρόνος είναι το πολυτιμότερο αγαθό μας.

Χρόνος!

Στην σύγχρονη εποχή όλοι μας κυνηγάμε τον χρόνο, ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Όμως, όσοι τον θεωρούν πολύτιμο τον συσχετίζουν κατά βάσιν με τα χρήματα που μπορεί να τους προσφέρει μέσω των επαγγελματικών, επενδυτικών και οικονομικών τους δραστηριοτήτων.

Η συσχέτιση αυτή, αν την δούμε από μια ρεαλιστική βάση, είναι μια κακή έως αρκετά επιζήμια συμφωνία με απίστευτα άσκοπη σπατάλη χρόνου. Ναι, ο χρόνος μπορεί να μας φέρει χρήμα όμως το χρήμα δεν μπορεί να μας αγοράσει ούτε μια στιγμή παραπάνω χρόνου.

Όταν συνηδειτοποιήσουμε ότι ο όρος πολύτιμος δεν έχει να κάνει ούτε με χρήματα και τραπεζικούς λογαριασμούς, ούτε με καράτια, ούτε καν με σπάνια μέταλλα και λίθους αλλά ότι το «πολύτιμο» αφορά όλα όσα δεν μπορούμε να κρατήσουμε στα χέρια μας τότε αυτός ο κόσμος που βασίζεται εξολοκλήρου στην ύλη και το χρήμα θα καταρρεύσει και ένας άλλος θα αναδυθεί. Η ύλη και η αξία που της προσδίδεται, ουσιαστικά καθορίζεται από τον άνθρωπο και μόνο από αυτόν, έτσι πλάθεται μία όλο και πιο εξαρτημένη οικονομία της οποίας όλοι μας είμαστε δέσμιοι.

Όση και αν είναι η οικονομική επιρροή κάποιου, όση δύναμη και αν διαθέτει, που αφορά τον πλούτο της ύλης, επί της ουσίας είναι στην ίδια μοίρα με όλους μας. Ο χρόνος του είναι συγκεκριμένος, ακόμη και αν διαθέσει πολλά χρήματα και κάθε μέσο, κυρίως μέσω της επιστήμης, για να κατακτήσει την αιωνιότητα θα το κάνει πάλι μέσα από την ύλη.

Ο χρόνος είναι ένα δημιούργημα μας για να μπορούμε να καθορίζουμε τις στιγμές της ζωής μας σε ζώνες παραγωγικότητας, πρέπει να παράγουμε εργασία, χρήμα και οικονομία ετσι στηρίζεται το σύστημα των πλουσίων και των μη πλουσίων. Αν βλέπαμε ότι ο χρόνος δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια ευκαιρία για να ζήσουμε ουσιαστικά, τότε ίσως να μην την σπαταλούσαμε δίνοντας αξία σε ότι δεν μας γεμίζει, δεν μας ικανοποιεί, δεν μας κάνει καλύτερους.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά, πριν μερικά χρόνια όταν είχα σχεδόν καταρρεύσει συναισθηματικά και ψυχολογικά από μια άρρωστη κατάσταση στην ζωή μου, πως αυτό που με έσωσε ήταν η συνειδητοποίηση ότι δεν είχα άλλο χρόνο να σπαταλήσω. Η συνειδητοποίηση ότι έχανα πολύτιμο χρόνο σε κάτι μου με κατέστρεφε ήταν η σωτηρία μου και το βήμα που με πήγε λίγο πιο πάνω.

Ο χρόνος που διαθέτουμε πρέπει να γίνεται απόλυτα σεβαστός, αν όχι, είναι η σειρά μας να αποχωρήσουμε από αυτό το κομμάτι της ζωής και να πάμε παρακάτω. Η ύπαρξη μας είναι μία υπέροχη ευκαιρία να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε και δεν έχουμε καμία δικαιολογία να την σπαταλάμε σε ανθρώπους, καταστάσεις και συναισθήματα που μας καταστρέφουν.

Δεν ξέρουμε πόσες ανάσες μας απέμειναν, πόσοι θα είναι ακόμη οι χτύποι της καρδιάς μας και όμως, ζούμε σαν να μην μας νοιάζει. Αν όντως είναι έτσι, τότε γιατί σπαταλάμε κάθε στιγμή μας κυνηγώντας το αύριο;

Το αύριο μπορεί και να μην μας ανήκει.

Είναι όμως καταστροφικό να απαρνιόμαστε το τώρα, που στο χθες κυνηγούσαμε σαν αύριο!

Advertisements

4 σκέψεις σχετικά με το “Ο χρόνος είναι το πολυτιμότερο αγαθό μας.”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s