Γενικώς και στοχευμένα

Έχω και φωτόσπαθο άμα λάχει

Πριν λίγες μέρες απενεργοποίησα για δεύτερη φορά το προσωπικό μου προφίλ στο Facebook σε διάστημα μόλις λίγων μηνών.. Θα μου πείτε γιατί τον ενεργοποίησες; Γιατί μου έλειψαν άνθρωποι με τους οποίους έχω μία ουσιαστική επικοινωνία εδώ και πολλά χρόνια και οι οποίοι δεν έχουν λογαριασμό σε άλλες πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης. Έτσι, η επιστροφή ήταν μονόδρομος..… Continue reading Έχω και φωτόσπαθο άμα λάχει

Advertisements
Γενικώς και στοχευμένα, Υποκειμενική οπτική

Οι νέοι σήμερα..

Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα, ειπώθηκε για ακόμη μία φορά η εξής φράση ξεσκονόπανο.. <<Μόνο εσείς οι νέοι μπορείτε να αλλάξετε τα πράγματα.>> Ναι μόνο που εμείς οι νέοι μάθαμε από εσάς, τους παλιούς, πως να μπαίνουμε στο δημόσιο για την μόνιμη θεσούλα. Πως να λουφάρουμε για να περνάμε καλά. Πως να χρησιμοποιούμε κάθε μέσο… Continue reading Οι νέοι σήμερα..

Γενικώς και στοχευμένα

Το άνθος του Κάκτου

Οι κάκτοι μου θυμίζουν τους ανθρώπους. Αν είναι ανθισμένοι σε γοητεύουν με την μοναδικότητα τους. Αν όχι, βλέπεις μόνο την ασχήμια τους. Τα αγκάθια! Σε ποιόν αρέσουν τα αγκάθια άλλωστε; Έτσι, μένουμε μακριά από τα αγκάθια. Τα άσχημα και τα απωθητικά αγκάθια. Προτιμάμε ότι είναι από την φύση του όμορφο χωρίς να χρειάζεται χρόνο, προσπάθεια… Continue reading Το άνθος του Κάκτου

Γενικώς και στοχευμένα, Παρατηρώ και μαθαίνω

Απλά αόρατος..

Στην καθημερινότητα μου, διαπιστώνω ότι, είναι πραγματικά υπέροχο να είσαι η ψυχή της παρέας. Να είσαι το χαμόγελο που όλοι λατρεύουν να βλέπουν και να απολαμβάνουν. Οι άνθρωποι σε θυμούνται, και ο λόγος είναι αυτό το χαμόγελο. Όμως, δεν είναι σχεδόν ποτέ αποδεκτή και η άλλη σου πλευρά. Η θλίψη σου, η στεναχώρια σου και… Continue reading Απλά αόρατος..

Γενικώς και στοχευμένα, Υποκειμενική οπτική

Οι άνθρωποι του χθες

Με θλίβει η σκέψη ότι έχω επιλέξει να αφήσω στο χθες ανθρώπους που κάποτε ήταν σημαντικοί για εμένα. Είναι σαν να μοιράζω κομματάκια του εαυτού μου σ' ένα μονοπάτι που δεν υφίσταται ούτε καν η επιλογή της επιστροφής. Είναι σκληρό να αφήσεις κάποιον πίσω, ακόμη και αν δεν σε νοιάζει είναι σαν να εγκαταλείπεις ένα… Continue reading Οι άνθρωποι του χθες

Γενικώς και στοχευμένα, Παρατηρώ και μαθαίνω

Μπορώ να αλλάξω τον κόσμο;

Ίσως το πιο διαχρονικό, ουσιαστικό και πολύπλευρο ερώτημα που έθεσε ποτέ ο άνθρωπος, κυρίως προς τον εαυτό του. Οι απαντήσεις είναι διχασμένες και έχουν να κάνουν κυρίως με την ελπίδα, όταν αφορούν την θετική απάντηση και την μη αποδοχή των ευθυνών, όταν η απάντηση είναι αρνητική. Όμως, όπως καθετί στον κόσμο έτσι και εδώ η… Continue reading Μπορώ να αλλάξω τον κόσμο;