Υποκειμενική οπτική

Θα ευχόμουν..

Αν μπορούσα να ευχηθώ κάτι και να πραγματοποιηθεί.. Θα ευχόμουν να μην υπήρχε πόνος αλλά σκέφτομαι ότι έτσι, θα χανόταν η αγάπη.. θα μπορούσα ίσως να ζητήσω να μην υπήρχε βία αλλά έτσι, θα χανόταν και η ζωή.. Από την άλλη, θα μπορούσα να ζητήσω ειρήνη και ελπίδα αλλά όταν κατακτάς κάτι έπειτα με τον… Continue reading Θα ευχόμουν..

Advertisements
Υποκειμενική οπτική

Προσδοκίες και ματαιότητα

Σου λένε, δεν πρέπει να περιμένεις κάτι από τους άλλους, ότι οι προσδοκίες που έχουμε είναι μία ψευδαίσθηση, μία εγωιστική προβολή των απαιτήσεων μας προς τους γύρω μας.. ΜΠΟΥΡΔΕΣ! Αυτό λέω εγώ.. Είναι το πλέον φυσικό να περιμένεις κάποια πράγματα από τους ανθρώπους γύρω σου, αυτό δηλώνει ξεκάθαρα ότι τους θεωρείς ικανούς να ξεπεράσουν τα… Continue reading Προσδοκίες και ματαιότητα

Γενικώς και στοχευμένα, Παρατηρώ και μαθαίνω

Απλά αόρατος..

Στην καθημερινότητα μου, διαπιστώνω ότι, είναι πραγματικά υπέροχο να είσαι η ψυχή της παρέας. Να είσαι το χαμόγελο που όλοι λατρεύουν να βλέπουν και να απολαμβάνουν. Οι άνθρωποι σε θυμούνται, και ο λόγος είναι αυτό το χαμόγελο. Όμως, δεν είναι σχεδόν ποτέ αποδεκτή και η άλλη σου πλευρά. Η θλίψη σου, η στεναχώρια σου και… Continue reading Απλά αόρατος..

Γενικώς και στοχευμένα, Υποκειμενική οπτική

Οι άνθρωποι του χθες

Με θλίβει η σκέψη ότι έχω επιλέξει να αφήσω στο χθες ανθρώπους που κάποτε ήταν σημαντικοί για εμένα. Είναι σαν να μοιράζω κομματάκια του εαυτού μου σ' ένα μονοπάτι που δεν υφίσταται ούτε καν η επιλογή της επιστροφής. Είναι σκληρό να αφήσεις κάποιον πίσω, ακόμη και αν δεν σε νοιάζει είναι σαν να εγκαταλείπεις ένα… Continue reading Οι άνθρωποι του χθες

Υποκειμενική οπτική

Το βαλς των ονείρων

Είχαν έναν ρομαντικό ρυθμό όλα αυτά, κάτι από ένα ονειρικό, αργό βαλς. Ήταν ένας χορός η αγάπη. Ένα ταξίδι που το θυμάσαι με νοσταλγία καθώς ο χρόνος σε κατακτά. Μόνο η μελωδία έχει μείνει σαν γλυκόπικρη γεύση να σου θυμίζει ότι κάποτε, ίσως και να το έζησες όλο αυτό..

Παρατηρώ και μαθαίνω, Υποκειμενική οπτική

Αντιθέσεις..

Δεν ξέρω, μπορεί να ευθύνεται η καλή μου διάθεση τελευταία που τα βλέπω σχεδόν όλα, θετικά. Μπορεί βέβαια αυτό που πέρασε να ήταν μία φάση. Μια φάση από εκείνες που χρειάζεσαι για να εκτιμήσεις το φως και την ελπίδα στην ζωή σου, τα όσα έχεις, τα όσα μπορείς να έχεις, τα όσα δεν χρειάζεται τελικά… Continue reading Αντιθέσεις..

Γενικώς και στοχευμένα, Παρατηρώ και μαθαίνω

Μπορώ να αλλάξω τον κόσμο;

Ίσως το πιο διαχρονικό, ουσιαστικό και πολύπλευρο ερώτημα που έθεσε ποτέ ο άνθρωπος, κυρίως προς τον εαυτό του. Οι απαντήσεις είναι διχασμένες και έχουν να κάνουν κυρίως με την ελπίδα, όταν αφορούν την θετική απάντηση και την μη αποδοχή των ευθυνών, όταν η απάντηση είναι αρνητική. Όμως, όπως καθετί στον κόσμο έτσι και εδώ η… Continue reading Μπορώ να αλλάξω τον κόσμο;